Lieve - Tsuro


Een speelvogel ben ik al van kindsbeen af, zowel buitenspelen als binnenspellen. Mijn motto was toen al: het samenspelen is belangrijker dan het winnen.


Een collega liet me kennismaken met modernere bordspelen en sindsdien mocht mijn zoon enkel vriendjes uitnodigen als ik ze rond de tafel kon roepen om Kolonisten, Carcassone of Machiavelli te spelen. Aangezien mijn zoon wat ouder - lees: mondiger ('nee, mama, vandaag niet') - werd, schuimde ik vriendinnen af met mijn drie spelletjes. Met hen stapte ik een keer binnen in een zaaltje van de Refuge tijdens een spelnamiddag van Elke en Sven. Daar werd mijn vermoeden bevestigd dat de bordspellenwereld veel groter was. In mijn beleving zelfs oneindig: steeds andere spellen, steeds andere formaties van medespelers aan tafel. Zalig!


Trouwens, gefocusd bezig zijn met dat ene spel helpt me mijn hoofd leeg te maken in drukke tijden. Ook zalig!

Joris - Temaki


Als kind speelde ik al heel graag bordspelletjes zoals Muizenval, De Betoverde Doolhof, Hotel... Ik deed dat zo graag dat ik soms tegen mezelf speelde als ik niemand vond die mee wou doen. Dat heeft zo zijn voordelen: winnen doe je altijd! Mijn neef heeft me als tiener Catan leren kennen en daarmee werd de deur geopend naar het “echte” spul.


Doorheen de jaren groeide mijn verzameling. Samen met vrienden bouwde ik wereldwonderen, saboteerde ik goudmijnen, zette ik hele landen onder hoogspanning en kweekte ik koeien in de middeleeuwen. Toen mijn partner Robin ontdekte dat hij een natuurtalent was in Agricola en met gemak van mij won zonder ook maar één middeleeuwse koe, was hij meteen ook verkocht voor de spellen. Toen we in 2015 naar Lier verhuisden zijn we Spellenclub Pallieter gaan opzoeken. Dat was een goede zet. Heel veel leuke mensen en een spellenverzameling waarbij de onze in het niets verdwijnt!


Ik hou van zo goed als alle soorten spellen, maar heb een zwak voor spellen waarin ik dingen kan bouwen (Terraforming Mars, Caverna, ...). Een goed potje bluf en verraad (The Resistance, Cutthroat Caverns, ...) is ook altijd leuk. En als je open staat voor onbekende spellen van genres die je niet meteen aanspreken word je dikwijls aangenaam verrast. Het is maar een tip!

Robin - Imp


Toen ik een kind was, speelde ik af en toe een gezelschapsspel zoals Mens-Erger-Je-Niet, Monopolie en Levensweg. Mijn familie was toen (en is nog steeds) totaal niet geïnteresseerd in gezelschapsspellen, dus moest ik vaak zagen voor iemand met me een spel wou spelen. Tijdens mijn laatste jaren in het middelbaar ben ik begonnen met kaartspellen. Tijdens de middagpauze werd Wiezen en later ook Magic The Gathering dagelijkse kost. Ook was er af en toe al Risk of Catan bij, maar dit bleef nog op de achtergrond.


Mijn echte passie voor gezelschapsspellen is pas gestart toen ik mijn huidige partner Joris heb leren kennen. Hij speelde vaak spellen met zijn oud-klasgenoten. Het spel dat toen mijn interesse wekte was Agricola, wat ik nu nog altijd heel graag speel.


Een tip voor nieuwe bezoekers: Voel je niet geïntimideerd wanneer je iemand over tientallen spellen hoort praten waar je nog nooit van gehoord hebt of hoort hoeveel kasten vol spellen iemand heeft. Je hoeft geen expert in de gezelschapspellenwereld te zijn voor een bezoek aan deze club. Joris en ik behoren tot de mensen die totaal niet weten welk Kickstarter spel op dit moment hot is en we hebben ook maar een bescheiden collectie spellen.


Peggy


Als enig kind heb ik veel mijn ouders ‘lastig gevallen’ om samen te spelen. Dat was toen Vier op een rij, Valkuil, Onderuit en Vliegensvlug. Later is dat overgegaan op nachtjes door RISKen en (kleuren)wiezen met medestudenten.

Na de heerlijke studententijd heb ik het even druk gehad met kinderen, maar ook dan heb ik het spelen niet losgelaten. Er was altijd wel tijd voor een Kolonisten van Catan, Carcassonne of Machiavelli (oa. bij Bob thuis).

Ik heb dan forumclubs leren kennen en via een vriend ben ik in enkele spellenclubs gerold. Sinds januari 2017 heb ik een clubje met Bob en in 2020 ben ik mee in bestuur van Pallieter gestapt.

Voor mij is het sociale aspect van het samen spelen erg belangrijk en af en toe eens een spel winnen is mooi meegenomen ;-)



Bob


Heel mijn leven heb ik graag gespeeld, in mijn jeugd waren dat de hierboven door collega bestuursleden genoemde spellen die ik speelde met mijn broers. Later toen ik al enkele jaren op de middelbare school zat, heb ik met enkele van mijn medestudenten beginnen rollplayen, voornamelijk ODM (oog des meesters, een vertaling van Das schwarze auge), dit heb ik blijven doen ook tijdens mijn latere studies en tot enkele jaren geleden bijna wekelijks; ook andere spelsystemen zijn daarbij aan bod gekomen : onder andere ADND, cyberpunk, Vampire: the masquerade, call of cthulu ...


Na mijn studies heb ik met enkele van deze mensen in het centrum van Antwerpen een appartement gehuurd waar het roleplayen werd aangevuld met bordspellen: catan, elfenland, machiavelli, roborally ...


Op zoek naar meer spellen en vrienden ben ik naar spellenclubs beginnen gaan en leidde ertoe dat ik met Peggy speldagen ben beginnen organiseren in de nieuwe zurenborger (nu de Zure) en ben ik uiteindelijk bij het bestuur van Pallieter terechtgekomen in 2020, vlak voor de Pandemie is begonnen. Oh ironie ... pandemie is en blijft een van mijn favoriete spellen.


Spellenclub Pallieter kan niet zonder bestuur, maar nog minder zonder alle leden. Bedankt voor jullie massale opkomst, goed humeur en vrolijke zelf!


Ook willen we onze sponsers nog eens in de bloemetjes zetten! Dank je wel!

Spellenclub Pallieter © 2009-2022